Burmistrz miasta – Toru Hashimoto oświadczył, że osoby zatrudnione przez miasto, które posiadają tatuaże powinny znaleźć sobie pracę gdzie indziej. Oczywiście mogą zostać, jeżeli pozbędą się „szpetnych rysunków”. Przeprowadzono nawet ankietę pośród pracowników, czy posiadają tatuaż. Nie ważne jest, czy jest on na co dzień zakryty przez ubranie i przez to niewidoczny dla innych. Przepytano 30,000 zatrudnionych. Ponad 100 osób się przyznało, 800 odmówiło odpowiedzi. Teraz miasto zatrudniło prawnika, aby ich “zmusić” do udzielenia odpowiedzi.

W Polsce o ile wiem urzędnicy, czyli również nauczyciele nie powinni mieć tatuaży w widocznym miejscu. Jeżeli chodzi o nauczycieli, jest to spowodowane tym, że uczniowie mogliby wziąć z nich zły przykład i sami sobie zrobić dziary. Jakby to miało coś do rzeczy. Jeżeli ktoś chce się wytatuować to i tak to zrobi, nie zważając czy jego nauczyciel ma tatuaż, czy nie.

To ciekawe, że burmistrz bardzo restrykcyjnie podchodzi do sprawy tatuaży i chce za to zwalniać swoich pracowników. Może po prostu burmistrzowi tatuaże kojarzą się tylko z organizacjami przestępczymi i dlatego chce się ich pozbyć.

Jaka jest więc historia japońskiego tatuażu? Zobaczcie sami. Specjalnie dla was weszłam na specjalistyczną stronę, aby dowiedzieć się coś niecoś o tym.

Sam pomysł tatuowania został zapożyczony zapewne od Chińczyków. Początkowo tatuaż w kulturze japońskiej do XVII wieku pełnił w głównej mierze funkcję identyfikacyjną, odróżniającą osoby o różnym statusie społecznym i przestępców. Cieszył się bardzo dużą popularnością w niższych warstwach społecznych. Tatuaż nie posiadał wtedy jeszcze żadnych walorów estetycznych. Dopiero w XVII wieku, kiedy miały miejsce przeobrażenia polityczne i społeczne, narodził się tatuaż artystyczny. Teraz rysunki na ciele były odrębną gałęzią sztuki. Pośród arystokracji stało się bardzo modne posiadanie „kolorowego rysunku”.  Oczywiście nowa sztuka musiała skądś czerpać swoje inspiracje. Wybór padł na drzeworyty ukijo-e. W XVIII wieku sytuacja się odwróciła i to drzeworyty zaczęły czerpać pomysły z tatuaży. Przełom XVIII i XIX wieku nazywa się złotym okresem tatuażu. Został on wtedy na stałe wpisany w kanon piękna.

Począwszy od XVII wieku ( okresu Edo) tatuaż japoński stał się nową, niespotykaną wcześniej modą. Był ogromnie popularny wśród przedstawicieli różnych grup zawodowych, którzy stworzyli odrębny kanon motywów dla poszczególnych zawodów, np. strażacy tatuowali sobie smoki lub ryby, a więc stworzenia kojarzone z wodą. Zapewne chcieli zdobyć przychylność i błogosławieństwo sił nadprzyrodzonych.

Jednak ikonografia i zasada kompozycji w tatuażu japońskim skonkretyzowała się dopiero w połowie wieku XIX. Jednak rozwój tatuażu został zahamowany przez pewnego władcę.Wstępujący na tron w 1868 roku cesarz Meiji zakazał wykonywania tatuażu, twierdząc, że jest to sprzeczne z naukami Konfucjusza. Wzrastająca popularność japońskiej ornamentyki ciała w Europie spowodowała jednak uchylenie zakazu jeżeli chodzi o obcokrajowców i marynarzy. Niestety ta gałąź sztuki nigdy się nie podniosła po zadanym ciosie. Dopiero lata XX-wiecznej amerykańskiej okupacji Japonii stworzyły przychylniejszą atmosferę wokół tatuażu.

Najważniejsze charakterystyczne cechy tatuażu japońskiego:

- wypracowana asymetria – w przeciwieństwie do drobiazgowej symetrii klasycznego tatuażu Maorysów oraz rozpowszechnionych w świecie przestępczym tatuaży europejskich;

- występowanie motywów wiodących;

- występowanie znacznej ilości drobniejszych, uzupełniających motywy wiodące, elementów;

- stosowanie wyraźnych, dawniej cieniowanych konturów (w celu upodobnienia tatuażu do drzeworytu ukjo-e);

- pokrywanie motywów wyraźnymi, kontrastującymi barwami i wykorzystywanie szerokiej gamy kolorystycznej i półtonów;

- wykorzystywanie znajomości anatomii ludzkiej dla podkreślenia dynamiki tatuowanego obrazu;

- kompozycje dynamiczne i statyczne;

- uzupełnianie miejsc na obrzeżach kompozycji ornamentami geometrycznymi lub tekstami zaczerpniętymi z buddyzmu.

Wiodącymi motywami tatuaży w Japonii są takie grupy tematyczne jak: flora, fauna, tematy religijne i mitologiczne oraz przygody bohaterów czy postaci zaczerpniętych z folkloru.
Najbardziej popularne tatuaże roślinne to: chryzantemy (symbol uporu i determinacji), piwonie (symbol zamożności), kwiat wiśni (symbol przemijania i nietrwałości), liść klonu (symbol miłości).
Wśród tatuaży o tematyce zwierzęcej dominują: smok (symbol władzy i siły), karp (męskość, odwaga, postawa, stoicka), tygrys (odwaga).
Pojawia się wiele motywów związanych z  wodą: obok wodnych stworzeń pojawia się często motyw fali, który wzbogaca tło i podkreśla fakturę ciała.
Jeżeli chodzi o tematy religijne, mieszkańcy Nipponu dekorowali swoją skórę postaciami drobnych bóstw buddyjskich, jednak nigdy samego Buddy. Ponadto często wykorzystywanymi motywami były postaci bohaterów narodowych, świętych, samurajów i mnichów, kurtyzan, gejsz, aktorów i zapaśników sumo.

Obecnie posiadanie tatuażu kojarzone jest z działalnością przestępczą (np. z Yakuzą). Członkowie gangów po tatuażu są w stanie rozpoznać, jakie miejsce w hierarchii zajmuje wytatuowany. Jednak niezależnie od współczesnej opinii na temat znaczenia japońskiego tatuażu,  jest on jednym z najpopularniejszych na świecie i wiele osób decyduje się na misterne „cielesne rysunki”.

Dlatego patrząc na tak długą historie i popularność tej sztuki, dziwi mnie restrykcyjne podejście burmistrza do sprawy.

Źródła informacji i ilustracji”

http://newsonjapan.com/html/newsdesk/article/96481.php

http://www.tatuaze.org/artykul/115/specyfika-tatuazu-japonskiego.htm

http://tatoobase.blogspot.com/2009/12/japanese-tattoos-part-6.html

http://realtattoo.co.cc/category/cool-tattoo-design/

http://www.tattoodonkey.com/japanese-tatoo-artist-horitada-tattoo/

http://tatuajes.name/tatuaje-de-un-dragon-en-verde/japanese-tattoos-bodyartimagecom-r-i-tattoodonkey-com/

http://www.designswan.com/archives/tattoo-in-art-traditional-japanese-tattoos.html

Jeżeli przyjrzymy się miejscu zbrodni, zauważymy, że jedna statuetka została pozbawiona swej detektywistycznej lupy, a drugiej ułamano rurkę do nurkowania. Całkowity koszt naprawy zdemolowanego pomnika wyniesie 500,000 jenów.

Dla tych, którzy nie znają Detektywa Conana, przybliżę pokrótce jego losy. Bohaterem serii jest siedemnastoletni detektyw Shinichi. Jest współczesnym Sherlockiem Holmsem i żadna kryminalna zagadka, nie jest dla niego wyzwaniem. Dlatego pomaga często policji w  trakcie prowadzenia śledztwa. Pewnego dnia, podczas wypadu do lokalnego parku rozrywki ze swoją przyjaciółką Ran Mori zdarza się wypadek. Shiniji, który przez przypadek jest świadkiem transakcji przeprowadzanej przez podejrzanych mężczyzn, zostaje przez jednego z nich zaatakowany. Napastnik podaje mu truciznę – APTX 4869 . Sprawia ona, że ciało chłopaka przeistacza się w ciało siedmioletniego chłopca. Za namową przyjaciela, poszkodowany postanawia przybrać nowe imię i nazwisko – Conan Edogawa i wytropić swoich prześladowców. Oczywiście ma nadzieję, że pomogą mu oni powrócić do dawnej postaci. Trudno bowiem żyć siedemnastolatkowi uwięzionemu w ciele siedmiolatka, kiedy obok kręci się ukochana dziewczyna.

To smutne, że to w Hokuei – mieście, gdzie powstała manga, doszło do tego aktu wandalizmu. Manga wychodzi od 1994 roku i liczy już 72 tomy, a anime zostało wyemitowane po raz pierwszy w 1996 roku i również nadal wychodzi. Jak widać seria cieszy się niesłabnącą popularnością od lat. Może po prostu ktoś był zazdrosny o  małego detektywa.

Co prawda pieniądze na renowację pomnika się znajdą, ale nikt nie zagwarantuje, że nie zostanie on zniszczony ponownie. Pozostaje tylko nadzieja, że sprawca zostanie ujęty i sprawiedliwości stanie się zadość.

A oto relacja z miejsca zbrodni:

i wesoły opening:

Źródło informacji i ilustracji:

http://www.japanator.com/curses-detective-conan-statue-suffers-from-vandalism-23404.phtml

http://pl.wikipedia.org/wiki/Detektyw_Conan

http://byakuganuploads.blogspot.com/2012/04/case-closeddetective-conan.html#.T7bDdFJLGh0

http://conachi.110mb.com/index1.php?id=5&doc=1&see=3

Te szczęśliwe chwile wspominamy podczas zimowej szarugi, kiedy nie możemy sobie pozwolić na naprawdę dobre sezonowe owoce – mrożonki i te o smaku silikonu nie mogą nam ich zastąpić. Wtedy myślimy sobie, że oddalibyśmy wszystko za kęs przysmaku. Ale czy tak naprawdę jest?

W Japonii znalazła się instytucja, która poświeciła naprawdę dużo. Ale po kolei. W Nippon rozpoczął się sezon sprzedaży melonów Katalupa. Aby was oświecić, cóż to są dokładnie za owoce, weszłam na stonkę popularnego importera owoców w naszym kraju. Oto co się dowiedziałam: melony Kantalupa to najsłodsze z oferowanych przez nas melonów. Są lekko podłużne i delikatnie prążkowane; z zewnątrz są zielone, a wewnątrz – żółto-pomarańczowe. Ich słodki i aromatyczny miąższ sprawia, że są one popularnym deserem. Melony kantalupa pochodzą z Indii i Afryki. Swoją nazwę zawdzięczają jednak gminie Cantalupo (niedaleko Tivoli we Włoszech), gdzie papież zwykł spędzać okres letni. Melony kantalupa zaczęto uprawiać na początku XVIII wieku z nasion zakupionych w Armenii, która jest przez wielu uważana za prawdziwą ojczyznę melonów.

W Japonii prawdziwym przysmakiem jest odmiana zwana Yubari – od nazwy miasta, w której jest hodowana.  Jedna z hurtowni warzyw i owoców – Toko farm dała na aukcji milion jenów za dwie sztuki. Ma zamiar częstować tymi delikatesami swoich klientów i to za darmo. Milion jenów to około 15.750 $, czyli można by już sobie kupić małe auto.

Ogółem zlicytowano 110 melonów podczas wydarzenia zwanego Central Wholesale Market in Sapporo’s Chuo Ward. Jednak to nie była najwyższa cena, jaką w historii dano za parę melonów. W 2008 roku zlicytowano je za 2.5 milionów jenów (31.130$). To się nazywa miłość do owoców.

Źródła informacji i ilustracji:

http://www.chiquita.eu/pl/pl/products/fruit/cantaloupe-melon.html

http://newsonjapan.com/html/newsdesk/article/96463.php

http://thelongestlistofthelongeststuffatthelongestdomainnameatlonglast.com/expensive306.html

http://newlywedscravings.blogspot.com/2010/07/not-just-your-ordinary-melon-japanese.html

http://www.fareastgizmos.com/other_stuff/pair-of-melons-bought-for-one-million-yen-to-be-served-free-to-customers-in-restaurants-in-tokyo-and-asahikawa.php

Kucharz nazywany Baka Ichidai po długich eksperymentach wynalazł strzelające półtorametrowym płomieniem danie. Dokonał tego łącząc wrzący olej z zielonej cebuli (to jest coś takiego?) z Negi ramen.

Płonące ramen kosztuje około 950 jenów (11$), więc nie jest jakieś kosztowne. Trzeba tylko pilnować dzieci, aby przypadkiem nie podeszły zbyt blisko. I jeżeli jest takie ostre, jak gorące, to nie polecamy tego osobą o słabych żołądkach.

A właściwie co to jest ramen zapytacie? No to pokrótce odpowiem na wasze pytanie.

Jest to taki japoński rosół, w którym pływa makaron i inne dodatki, w zależności od przepisu. Przywędrował do Japonii w XIX wieku z Chin, jednak dopiero po II wojnie światowej zdobył olbrzymią popularność. To danie było pierwowzorem do powstanie zup błyskawicznych. Obecnie jest to jedno z najpopularniejszych potraw typu fastfood. Co odróżnia ramen od tradycyjnych japońskich zup, to, to, że pływa w nim mięso. Do gotowania innych zup wykorzystuje się głównie warzywa i ryby. Tak, to właśnie ramen  Naruto ciągle pochłania w dużych ilościach.

Co wchodzi w skład typowego ramen: rosół na bazie wieprzowiny, czasami ryby, owoce morza, warzywa (biała rzodkiew daikon, kapusta pekińska, pędy bambusa, cebula, kukurydza), wodorosty, mięso, ugotowane na twardo jajka, nasiona sezamu i oczywiście pszenny makaron. To od niego ramen wzięło swoją nazwę. Pochodzi ona od chińskiego „lamian”, oznaczającego właśnie rodzaj tegoż makaronu.

Jak widać do tej zupy można wrzucić wszystko. Każdy kucharz może robić danie według własnej receptury. Jednak rozróżnia się cztery podstawowe rodzaje ramen.

• shio-ramen – najbardziej chińska odmiana. Jest rodzajem lekkiego, odtłuszczonego rosołu przyrządzanego na bazie kurzego mięsa lub wieprzowiny. W jej skład wchodzi głównie drób lub pulpety drobiowe, ryby, kapusta pekińska, cebula lub szczypiorek, pory i pędy bambusa;

• tonkotsu-ramen – gotowany na wieprzowych kościach. W efekcie posiada gęstą konsystencję i jest dość tłusty. Do zupy dodaje się niewielkich ilości warzyw i czasem mięsa. Często serwowany jest z pastą z nasion sezamu;

• shōyu-ramen – to rosół z kurczaka, czasem z dodatkiem wieprzowiny lub wołowiny. Jest ciemniejszy od innych rodzajów, ponieważ doprawia się go sosem sojowym. Główne dodatki to: szczypiorek, wodorosty, jajka na twardo, pędy bambusa i soi. W odróżnieniu od zup japońskich, tę odmianę często się przyprawia na ostro przez dodanie czarnego pieprzu, oleju chili lub pieprzu syczuańskiego;

• miso-ramen – silnie zjaponizowana odmiana potrawy, pochodząca z Hokkaido. Przyrządzana jest na bazie mięsa z kurczaka i ryb oraz silnie przyprawiana pastą miso. Podaje się ją wraz z dodatkiem kiełków sojowych, sezamu, cebuli, wieprzowiny, kapusty pekińskiej, białego pieprzu i czosnku.

Źródła informacji i ilustracji:

http://www.weirdasianews.com/2012/05/14/article-fiery-noodle-soup/

http://pl.wikipedia.org/wiki/Ramen

http://fuku-tabi.jp/en/foods/2010/03/000085.html

http://exilekiss.blogspot.com/2010/04/so-close-yet-so-far-asa-ramen.html

http://en.wikipedia.org/wiki/File:Ramen_Noodles_by_David_Shankbone.jpg

Przykład?

3 minutowe danie z kostkami lodu zamiast gorą… łooo, moment! Kostkami lodu? Best invention EVER!

Szkoda, że nie znajdziemy takich cudeniek w Polsce, bo z chęcią bym je zjadł, zwłąszcza jesli są reklamowane przez ładniejszą (wg mnie) część AKB48 ;D

A tu trochę więcej…

Pomimo tego, że nie mają one mocy prawnej, śluby osób tej samej płci mogą odbywać się w baśniowej scenerii np. w Zamku Kopciuszka – powiedziała przedstawicielka Tokijskiego Disneylandu.

Pierwsza o nowości w parku rozrywki poinformowała na swoim blogu Koyuki Higashi, która nalegała na zorganizowanie homoseksualnego ślubu w Disneylandzie. Pracowniczka obsługi powiedziała, że nie będzie problemu, pod warunkiem, że narzeczone będą ubrane „jak kobieta i mężczyzna”. Ten wymóg tłumaczyła tym, że jeżeli państwo młodzi byliby ubrani w dwie suknie ślubne, lub odpowiednio dwa garnitury, to mogłoby to zbulwersować niektórych odwiedzających.

Źródło informacji i ilustracji:

http://newsonjapan.com/html/newsdesk/article/96434.php

http://www.motifake.com/53840

To nie żaden żart, świat długo czekał na ten epokowy wynalazek i wreszcie jest! Ileż nowych możliwość się pojawia. Bo to nie jest jakaś statyczna bryła. SHIRI potrafi naśladować napięcie ludzkich mięśni i przez to odpowiednio reagować na bodźce zewnętrzne. Więc jeżeli damy jej klapsa, zaczyna się trząść i napinać. Kiedy ją dla odmiany pogładzimy z czułością, to się rozluźnia.

Poniżej zamieszczony jest filmik, który pokazuje jak bardzo interaktywny jest to wynalazek. Działania tyłeczka prezentuje absolwent uniwersytetu – Nobuhiro Takahashi. Poprzednim wynalazkiem, przy którym pracował, był pierwszy mechaniczny język. Pewnie się zapytacie po co to cudo? Miałoby służyć do całowania się online. Wtedy napisanie komuś w komunikatorze :* pociągałoby za sobą fizyczne konsekwencje.

Źródło informacji i ilustracji:

http://www.japanator.com/shiri-the-japanese-robot-butt-that-responds-to-touch-23327.phtml

http://laughingsquid.com/shiri-a-japanese-butt-robot-that-responds-to-touch/

OVA zostanie wyemitowane w wybranych kinach w Japonii czwartego sierpnia. Produkcja jest wyreżyserowana przez Kazuki Akane (Escaflowne: The Movie, Noein: To Your Other Self). Głosem protagonisty – Akito Hyugi będzie Miyu Irino (Anohana, MSG 00), zaś obok niego wystąpią: Yoko Hikasa (Infinite Stratos) i Maaya Sakamoto (Evangelion). Wcielą się one odpowiednio w Ayano i Layle.

Za projekt postaci odpowiada oczywiście CLAMP. Dlatego jak patrzę na ten trailer, trudno mi nie porównywać postaci, do tych dobrze mi znanych z poprzednich serii. Ot, taki trochę inny Lulu z innym Rollo i rudy Pan Pomarańcza.

Fabuła Code Geass: Akito the Exiled ma się rozgrywać w 2017 roku. Czyli wtedy, kiedy Lelouch formował szeregi Czarnych Rycerzy. Jednak akcja ma się dziać w zupełnie innym miejscu, bo w Unii Europejskiej. Narody zamieszkujące Europę, nie są w stanie dłużej się opierać miażdżącej sile Świętego Imperium Brytyjskiego. Jednak sytuacja się zmienia, kiedy po stronie przegrywających zaczyna walczyć oddział młodych i utalentowanych pilotów. Czy uda im się pokonać angolską hydrę? No cóż, sytuacja nie wygląda za różowo.

Jak już mówiłam, kiedy fani serii CG dowiedzieli się, że będzie następna seria, to bardzo się ucieszyli. Któż by nie chciał znowu zobaczyć uroczych pyszczków naszych ulubionych bohaterów. Jednak potem pojawiły się obawy, chyba zresztą uzasadnione. Code jak się skończył, każdy co widział wie. Dlatego robienie sequela takiej serii jest ewidentnym skokiem producentów na kasę. Nie zabija się przecież kury znoszącej złote jaja. A wiele razy już tak było, że seria bardzo dużo traciła w momencie, kiedy chciano ją ciągnąć na siłę. Możemy się pocieszać, że to ten sam świat, ale zupełnie inne miejsce i bohaterowie. Do tego nie jest to seria telewizyjna, ale OVA. Ma być podobno 4 OVA. Może ta produkcja jednak coś wniesie do dobrze znanej nam serii. Coś nowego i zaskakującego. Trzymajmy kciuki i All hail Lelouch!

Źródło informacji i ilustracji:

http://www.japanator.com/new-code-geass-akito-the-exiled-trailer-is-jazzy-hectic-23269.phtml

http://orendsrange.blogspot.com/2012/01/more-code-geass-this-2012.html

http://www.jpopasia.com/news/code-geass-akito-the-exiled-to-debut-in-theatres-in-august::10910.html

Jedziesz sobie spokojnie w środku nocy po drodze i nie spodziewasz się stanąć oko w oko z australijskim znakiem rozpoznawczym. Jednak takie sytuacje się zdarzają. Najlepiej wtedy nie podchodzić do zwierzaka, ponieważ kangury znane są ze swoich bokserskich zdolności i mogą zrobić krzywdę.

Policji zajęło 4 godziny, aby wyłapać kangury. Podczas akcji żadne ze zwierząt nie ucierpiało. Nie można tego powiedzieć o ścigających. Jeden z policjantów został nieźle walnięty przez Australijczyka. No widzicie, a nie mówiłam?

Zapraszam na pasjonujący filmik, z jeszcze bardziej pasjonującym komentarzem

Źródła informacji i ilustracji:

http://www.japanprobe.com/

http://www.sciencephoto.com/media/431788/enlarge

Jeśli takie trzęsienie miało by miejsce,  któryś ze stoków świętej góry mógłby się osunąć. Co zagroziłoby ludziom, którzy mieszkają u jej podnóża.

Nie są to bynajmniej informacje wyssane z palca. Jest to oficjalne oświadczenie ministra edukacji. Zapowiedział on również, że dalsze badania naukowe będą prowadzone, aby lepiej poznać sytuację i starać się w przyszłości zapobiec tragedii.

Źródła informacji i ilustracji:

http://newsonjapan.com/html/newsdesk/article/96358.php

http://www.tapeta-san-chmura-nad-fuji.na-pulpit.com/